Topraksız Tarım

Topraksız tarım sistemleri son yıllarda yoğun bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Geleneksel tarım yöntemlerinde bitkilerin ihtiyaç duyduğu besinler bitki tarafından topraktan alınmaktadır. Arka arkaya ekim yapılan toprakta besin miktarının azalması sebebiyle nadas ihtiyacı doğması, toprakta bulunan zararlı organizmalarla baş etme zorunluluğu, hastalıkların önlenmesi için kimyasal ilaç kullanımının gerekmesi gibi nedenler tarla veya geleneksel seralarla yapılan tarım faaliyetlerini zorlaştırmaktadır. Geleneksel tarım yapılan seralarda ve tarlalarda bitkiler için gereken su çiftçiler tarafından belirlenmekte ve bitkiye verilmektedir. Suyun büyük kısmı toprak tarafından emilmekte ve tekrar kullanılamamaktadır.

Bu durum bitkilerin ihtiyaç duyduğundan çok daha fazla miktarda su kullanılmasına sebep olmaktadır. Dünyada bulunan temiz su kaynaklarının sürekli olarak azalması, su maliyetlerinin yüksek olması, çiftçinin satın aldığı suyu sadece bir defa kullanabilmesi gibi sebepler topraklı tarımın dezavantajları arasındadır.

Topraksız tarım seralarında bitkilerin yetiştirilmesi için toprak kullanılmamaktadır. Bitki köklerinin tutunabileceği kaya yünü, torf, hindistan cevizi fiberi gibi bir baz tabaka seçilerek tohum veya fide bu tabakaya yerleştirilmektedir. Bitki büyüdükçe kökleri bu tabakaya daha fazla tutunmaktadır.

Bitkinin ihtiyaç duyduğu besin ve mineral gibi tüm bileşenler ziraat mühendisleri tarafından belirlenmekte bitki türü ve büyüklüğü bazında uygun besin ve mineral miktarları belirlenerek bitkiye verilecek olan suya karıştırılmaktadır. Bitkilere verilen su/besin karışımının pH ve elektriksel iletkenlik değerleri düzenli olarak ölçülerek ortam koşullarının bitki için uygun olup olmadığı belirlenmekte ve gereken önlemler alınmaktadır.

Bitki yetiştirilmesine uygun olmayan dış koşullarda bile topraksız tarım yapılabiliyor olması bu tekniğin en önemli faydalarından biridir. Tuzlu su bölgeleri, çöller, jeotermal alanlar gibi tarıma elverişsiz arazilerde bile ortam sıcaklığı ve nemi ayarlanarak farklı bitki çeşitlerinin üretilmesine uygun koşullar sağlanabilmektedir.

Topraksız tarım sistemlerinde ortam değerleri elektronik olarak düzenli bir şekilde ölçüldüğü için ve bitki için gereken tüm bileşenler kontrollü olarak bitkiye verilebildiği için topraksız tarım sistemleri geleneksel tarım sistemlerine göre daha yüksek verime sahiptir. Verim artışı hem her bir hasatta elde edilen ürün miktarı açısından hem de yıllık hasat sayısı açısından topraksız tarım sistemleri geleneksel sistemlere göre daha avantajlıdır.

topraksız tarım

topraksız tarım

Topraksız tarım sistemlerinin bazı dezavantajları da bulunmaktadır. Bitki ekim bazlarının tedarik edilmesi, sıvı/katı bitki besinlerinin tedariği, her hasat sonrasında bitki ekim alanlarının temizlenmesi ve sterilizasyonu gibi operasyonel işlerin planlanması ve yönetilmesi gerekse de yatırımın geri dönüşünün kısa sürede gerçekleşmesi, işçilik maliyetlerinin düşük olması, verimin yüksek olması ve bitki büyüme süreçlerinin kontrol altında olması gibi faktörler topraksız tarımın iyi bir yatırım ve üretim aracı olmasını sağlamaktadır.

Topraksız tarım özellikle suyun birden fazla kez kullanılabilmesi, toprak dezenfeksiyonu yapılmasına gerek kalmaması ve doğaya zararlı tarım ilaçlarının kullanılmaması sebebiyle çevre dostu bir ziraat yöntemi olarak değerlendirilmektedir. Bitki dikim alanı, sera örtüleri, su boruları gibi sarf malzemelerin birden fazla hasatta kullanılmasının sağlanması ve kullanılan malzemelerin doğada çözünür olarak seçilmesiyle seraların doğaya daha da az zararlı olması sağlanabilir. ForFarming olarak çevreye duyarlı ürünleri mümkün olduğu kadar uzun süre kullanarak sürdürülebilir bir topraksız tarım sistemi oluşturmaya çalışıyoruz.